Om te komen tot een ideale samenleving kunnen we trachten via de politiek een eind te maken aan onwenselijke situaties, aan de bestuurscultuur, en onwenselijke gedrag van bestuurders. Echter de politiek heeft een traagheid in zich en beantwoord niet direct aan de wil van het volk. Naar het schijnt loopt de regering en de politiek aan de leiband van het grote geld. Dus als er geld aan te verdienen is, dan zal iets veel sneller uitgevoerd worden. Idealistische motieven komen op een veel latere tijd aan bod.
Weet echter wel dat het volk krijgt de regering waar zij om vraagt. En zit daarmee dan ook na de verkiezingen mee opgescheept! Opgescheept omdat we niet allemaal hetzelfde willen. Immers we hebben elk van ons een eigen normbesef, capaciteiten en wensen. En daarom zal er altijd een behoefte aanwezig zijn om het anders te doen. Het volk moet eerst zich ontevreden voelen. Het volk zal eerst de straat op moeten gaan om duidelijk te maken wat gedaan moet worden.
Heeft het zin, en hebben we de tijd om via de politieke weg tot verbeteringen te komen? Ook in het verleden zijn er individuen geweest die het radicaal anders wilden en dat ook hebben gedaan. Sinds de het paradijs “Tuin van Eden” zijn er pogingen voor een utopische samenlevingen geweest die echter geen stand hebben gehouden.
Plato’s boek “De Republiek”
Plato verdeeld het volk in 3 klassen. De regeerders waren geleerde filosofen met argumenten, de burgers zorgden voor alle materiële behoeften, en de uitvoerende macht verdedigden de idealen met macht. In zijn perfecte samenleving houd iedereen zich aan de regels, helaas die perfecte samenleving bestaat niet.
The Shakers or the United Society of Believers in Christ’s Second Appearance.
In Engeland 1770 was Ann Lee moedeloos van de Engelse kerk. Ann Lee zei dat ze een visioen van God had gekregen dat “celibatair” was de weg in te gaan en dat geslachtsgemeenschap een zonde was. Haar volgers geloofde dat zij de vrouwelijke component van de Christelijke geest is, en zij de tweede komst van Christus in 1772 is, met een visie van God. In 1774 The Shakers immigreerden naar New York. Later bouwden zij elders hun community in meerdere staten. Er waren 4 basis regels. De eerste regel was dat ze gemeenschappelijk leven, de tweede is celibatair, als derde regelmatig bekennen van zonden, en als vierde het afzonderen van de rest van de wereld. In 1850 waren er 4000 leden. Echter ze waren cultureel vast in een bubbel, en hadden geen idee van de rest van de wereld, het viel plotseling uit elkaar.
Brook Farm Institute of Agriculture
Het was in 1840 een utopisch experimentele samenleving in USA Massachusetts. George Ripley gedachten was dat de mensen samen het werk doen, en tijd over had voor hun eigen individuele wensen. Ze hadden grote moeite om winst te behalen, wat resulteerde in gebrek aan voedsel.
Rajneesh-beweging
De Rajneesh-beweging arriveerde 1961 Oregon USA in de stad Antelope. De toegewijde volgelingen van de Indiase mysticus Shree Rajneesh waren herkenbaar aan hun oranje, rode, kastanjebruine en roze kleding. Het was een internationale beweging gebaseerd op positiviteit, vreugde, vrije liefde en een waardering van wetenschap en mystiek bovenstaande een religieus dogma.
De groep had een aanzienlijke cashflow sinds de leringen van de (zakenman) Bhagwan werden vastgelegd in boeken. Met deze diepe geldzakken kocht de Rajneesh-beweging de 64.000 hectare grote Big Muddy Ranch net buiten Antelope. Ze begonnen ook kavels in de stad op te kopen. De beweging had tot doel een utopie in de woestijn te creëren.
Sannyasins (toegewijde volgelingen) mediteren begin jaren tachtig in Rajneeshpuram. Mensen zijn in een vreemde staat van beweging: sommigen liggen op de grond, sommigen schreeuwende, sommigen zwaaien met hun haren en dansen.
Binnen een jaar werden de ambities van de beweging voor iedereen zichtbaar. Meer dan 7.000 mensen verhuisden naar de Big Muddy Ranch, inclusief de Bhagwan zelf. Het werd omgedoopt tot Rajneeshpuram Commune als een aparte gemeenschap. Naarmate meer Rajneeshees naar Antelope verhuisden verkochten meer oorspronkelijke bewoners van de stad hun kavels en vertrokken. De beweging hield een stemming om de naam Antelope te veranderen in iets met een duidelijkere oorsprong: de stad Rajneesh.
De beweging bloeide een paar jaar, maar viel in 1985 uiteen na criminele onthullingen. Leiders van Rajneeshpuram werden gearresteerd wegens poging tot moord tijdens een van de eerste bio terreuraanslagen in de Verenigde Staten. Salmonella werd gebruikt om saladebars in het stadsrestaurants te infecteren. Met als doel lokale verkiezingen in hun voordeel te beïnvloeden, de beweging had honderden mensen vergiftigd. De Bhagwan werd in 1985 gedeporteerd na de veroordelingen van zijn staf, nadat hij schuldig werd bevonden aan de aanval.
Kort daarna stemden de overgebleven inwoners van Rajneesh met 34-0 om de naam van de stad terug te geven aan Antelope. Rajneeshpuram raakte in verval nadat de beweging was vertrokken. In de jaren negentig keerde de gemeenschappelijke ruimten naar eigendom van de staat Oregon. Oregon verkocht het land aan een miljardair uit Montana, die het vervolgens schonk aan een christelijke parakerkelijke organisatie. Veel van de structuren van de gemeenschappelijke ruimten blijven op de plek staan en worden hergebruikt door een nieuwe groep toegewijde.
Lering
Wat we uit deze mislukte zo genaamde utopische samenlevingen kunnen leren is dat de gedachten en (financiële) behoeften van de één persoon niet hetzelfde is van de ander! In een ideale samenleving mogen meerdere gedachten naast elkaar bestaan, maar met een gemeenschappelijk doel. Dus wie stelt de regels samen? Was het Mozes met zijn 10 geboden? Is het een andere profeet met zijn boodschap van God? Of het Handvest van de Verenigde Naties en Statuut van het Internationale Gerechtshof, met de universele verklaring van de rechten van de mens?
Gedragsregels dienen als houvast en zijn handvatten voor plichten en rechten.
Bestaat er wel een universele gedragsregels die we allemaal kunnen accepteren, naleven en verdedigen? Zijn er wel regels nodig als we allemaal hetzelfde wensen! In de praktijk blijkt gelijke gedachten niet te bestaan. De mens heeft in zich het vermogen van redenering en van de emoties, welke per persoon verschillen in grootte en reactie snelheid. Het komt tot verschillen in, spanningen en afwijkend handelen.
Leiders en volgelingen.
Wat iedereen in zijn eigen omgeving kan waarnemen is dat er zijn vele volgelingen zijn van weinig leiders. De Leiders maken doeldoelstelling duidelijk met krachtig mooipraten. Het zijn winnaars, vechters, en op brutale wijze zeggen ze wat zij denken. De volgelingen die hun gedachten niet durven uit te spreken schuiven de verantwoordelijkheid daarbij naar de leider. De volgeling kan de verantwoordelijkheid niet aan en schuilt achter de leider, ook al blijkt later vaak de ware aard van de leider anders te zijn.